<\/span><\/h2>\n\n\n\nGracze zazwyczaj s\u0105 przyzwyczajeni do r\u00f3\u017cnego rodzaju wst\u0119p\u00f3w do gry, kt\u00f3rych celem jest wprowadzenie do fabu\u0142y. Nast\u0119pnie wykonuje si\u0119 zadania, zbiera notatki albo rozmawia z postaciami niezale\u017cnymi i odkrywa histori\u0119 \u015bwiata. W „Scorn” jest zupe\u0142nie inaczej.
Po w\u0142\u0105czeniu gry gracz od razu pojawia si\u0119 w niepokoj\u0105cej lokalizacji. Problemem jest, \u017ce z pocz\u0105tku zupe\u0142nie nie wiadomo o co chodzi. Odpowiedzi powoli zaczynaj\u0105 pojawia\u0107 si\u0119 wraz z kolejnymi post\u0119pami w „Scorn”, ale wci\u0105\u017c nie pozostaj\u0105 one jednoznaczne. Istnieje spora swoboda w interpretacji gry<\/strong>, dzi\u0119ki czemu ka\u017cdy wyniesie z niej inne do\u015bwiadczenia.<\/p>\n\n\n\nNie mniej w grze mo\u017cna doszuka\u0107 si\u0119 trzech sta\u0142ych element\u00f3w, jakimi s\u0105:<\/p>\n\n\n\n
\n- narodziny<\/li>\n\n\n\n
- reprodukcja<\/li>\n\n\n\n
- \u015bmier\u0107<\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n
Ka\u017cdy z nich jest do\u015b\u0107 wyra\u017anie zarysowany, a gra powoli zaczyna toczy\u0107 si\u0119 wok\u00f3\u0142 tych w\u0105tk\u00f3w. Wci\u0105\u017c jednak pozostaje to w sferze interpretacji gracza, a „Scorn” nie oferuje \u017cadnej narracji, dialog\u00f3w ani notatek. Wszystko trzeba wyczyta\u0107 z gry. Dok\u0142adnie tak samo, jak z fascynuj\u0105cego i intryguj\u0105cego obrazu.<\/p>\n\n\n\n
<\/span>Obrzydliwy, organiczny \u015bwiat<\/span><\/h2>\n\n\n\nNiemal wszystko na mapie stworzone jest z materii organicznej. Dotyczy to nie tylko bohatera i potwor\u00f3w, ale r\u00f3wnie\u017c broni, narz\u0119dzi i ca\u0142ych pomieszcze\u0144. Grafika w du\u017cej mierze przywodzi na my\u015bl niepokoj\u0105co realistyczne ludzkie organizmy z naciskiem na sfery intymne kobiet i m\u0119\u017cczyzn<\/strong>. Zag\u0142\u0119biaj\u0105c si\u0119 dalej w rozgrywk\u0119 mo\u017cna doj\u015b\u0107 do wniosku, \u017ce ten zabieg by\u0142 w pe\u0142ni celowy i absolutnie trafiony.
Mimo lekkiego obrzydzenia wywo\u0142ywanego przez szat\u0119 graficzn\u0105 „Scorn”, nie mo\u017cna odm\u00f3wi\u0107 jej pi\u0119kna<\/strong>. Niemal ka\u017cdy kadr jest ma\u0142ym dzie\u0142em sztuki, a inspiracja Davidem Cronenbergiem, H. R. Gigerem i Zdzis\u0142awem Beksi\u0144skim<\/strong> jest wr\u0119cz oczywista.
W celu poprawienia do\u015bwiadcze\u0144 gracza i u\u0142atwieniu skupienia uwagi na \u015bwiecie przedstawiony, gra „Scorn” nie posiada klasycznego interfejsu HUD. Tym sposobem wyeliminowane zosta\u0142y wszystkie rozpraszacze.<\/p>\n\n\n\n<\/span>Interesuj\u0105ce rozwi\u0105zania mechaniczne<\/span><\/h2>\n\n\n\nGra „Scorn” jest tytu\u0142em pierwszoosobowym utrzymanym w konwencji survival horroru. Znaczna wi\u0119kszo\u015b\u0107 gry polega na eksplorowaniu rozleg\u0142ej mapy podzielonej na lokacje, a tak\u017ce na rozwi\u0105zywaniu zagadek \u015brodowiskowych. Element\u00f3w walki jest niewiele i jest to wielka zaleta tej gry, poniewa\u017c starcia stanowi\u0105 najpowa\u017cniejsz\u0105 wad\u0119 produkcji.
Starcia z przeciwnikami s\u0105 uci\u0105\u017cliwe, trudne i wymagaj\u0105ce. Niestety nie ze wzgl\u0119du na wysoki poziom sztucznej inteligencji, czy z powodu nietypowej mechaniki. G\u0142\u00f3wn\u0105 wad\u0105 jest niesamowicie d\u0142ugi czas prze\u0142adowywania broni i wadliwy system celowania<\/strong>. Do dyspozycji gracza zosta\u0142y oddane cztery bronie:<\/p>\n\n\n\n\n- strzelba<\/li>\n\n\n\n
- pistolet<\/li>\n\n\n\n
- granatnik<\/li>\n\n\n\n
- bro\u0144 pneumatyczna<\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n
Wspomniane wy\u017cej wady dotycz\u0105 ka\u017cdej z nich. Dodatkowo pojedynczy wystrza\u0142 we wrogiego potwora sprawia, \u017ce inne bestie zaczynaj\u0105 zlatywa\u0107 si\u0119 z ka\u017cdej strony, a gracz zostaje zmuszony do \u017cmudnej, uci\u0105\u017cliwej i frustruj\u0105cej strzelanki. Chocia\u017c sam zamys\u0142 reagowania przeciwnik\u00f3w na ha\u0142as nie jest innowatorski, to bywa skuteczny. Niestety nie w po\u0142\u0105czeniu z takim systemem walki. Na szcz\u0119\u015bcie star\u0107 z przeciwnikami mo\u017cna zazwyczaj unikn\u0105\u0107, a po bro\u0144 b\u0119dzie trzeba si\u0119gn\u0105\u0107 zaledwie kilka razy.
Specyficzny jest natomiast wygl\u0105d, a tak\u017ce spos\u00f3b dzia\u0142ania niekt\u00f3rych przedmiot\u00f3w i broni. Z pewno\u015bci\u0105 w wielu graczach ta mechanika spowoduje silne uczucie niepokoju.
Temat samych przeciwnik\u00f3w zosta\u0142 ju\u017c opracowany ca\u0142kiem ciekawie. Walki lepiej jest unika\u0107, ale nie spos\u00f3b ca\u0142kowicie wymin\u0105\u0107 wszystkich potwor\u00f3w. Interesuj\u0105ce jest, \u017ce s\u0105 one do\u015b\u0107 oboj\u0119tne wzgl\u0119dem gracza. Problem stanowi\u0105 jedynie ich wahania nastroj\u00f3w. W zale\u017cno\u015bci od swojego humoru (kt\u00f3ry ci\u0119\u017cko jest oceni\u0107) mog\u0105 zignorowa\u0107 bohatera albo rzuci\u0107 mu si\u0119 do gard\u0142a<\/strong>. Taka mechanika sprawia, \u017ce gracz utrzymany jest w ci\u0105g\u0142ym napi\u0119ciu i musi uwa\u017ca\u0107 na ka\u017cdym kroku.
Znaczna cz\u0119\u015b\u0107 gry opiera si\u0119 jednak na eksploracji mapy i rozwi\u0105zywaniu zagadek \u015brodowiskowych<\/strong>. Nie s\u0105 one specjalnie trudne, ale nie nale\u017c\u0105 r\u00f3wnie\u017c do naj\u0142atwiejszych. Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce s\u0105 rozs\u0105dnie zbalansowane. Ci\u0119\u017cko jest powiedzie\u0107 o nich co\u015b, co nie b\u0119dzie stanowi\u0142o zbyt silnego spoilera. Warto wzi\u0105\u0107 jednak pod uwag\u0119 dwie rzeczy:<\/p>\n\n\n\n